Invoerrecht van €3: wat je vóór Q4 nog kunt bijsturen

Verstuur je van buiten de EU naar de EU, dan is het verhaal van deze zomer niet dát er een invoerrecht van €3 bestaat. Het verhaal is dat die €3 stilletjes de rekensom heeft veranderd van het importmodel per pakket waarop je je bedrijf misschien hebt gebouwd (en denk niet dat bulkimport de oplossing voor de lange termijn is: de eerste controles zijn al gemeld). Er zijn twee maanden aan data binnen, en het duidelijkste effect is niet simpelweg hogere kosten. Pakketfulfilment rechtstreeks vanuit Azië is relatief minder aantrekkelijk geworden en voorraad in de EU relatief aantrekkelijker, vlak voor het kwartaal dat je jaar bepaalt.

In dit stuk lees je wat de regel echt deed, wat de cijfers van juli en augustus lieten zien toen het stof was neergedaald, waar de echte margeschade zit, en hoe je per SKU bepaalt of directe import in Q4 nog geld oplevert.

Wat er op 1 juli echt veranderde

Op 1 juli 2026 schafte de EU de vrijstellingsgrens van €150 voor invoerrechten af. Daarvoor kwam een tijdelijk vast invoerrecht van €3 per artikel in de plaats, dat loopt tot 1 juli 2028, zolang de volledige douanehervorming nog wordt opgebouwd.

Drie punten bepalen hoe het jou raakt:

• Het geldt voor B2C-afstandsverkopen van goederen in kleine zendingen van buiten de EU, met een intrinsieke waarde tot €150. Voor B2B-zendingen aan btw-geregistreerde importeurs blijven de standaard invoerrechten gelden.
  
• “Artikel” betekent een aparte tariefregel, geen fysieke eenheid. Het rekenvoorbeeld van de Europese Commissie zelf: een pakket met één zijden blouse en twee wollen blouses. Dat zijn twee tariefonderverdelingen, dus €6 en geen €9. Vijf identieke T-shirts zijn één regel en dus €3.
  
• Het geldt of je nu IOSS gebruikt of niet. De enige uitzondering die het checken waard is: goederen van preferentiële oorsprong onder een vrijhandelsakkoord. Die houden hun verlaagde tarief alleen als ze niet onder IOSS worden verkocht en op een standaard H1-aangifte worden aangegeven. Onder IOSS betalen dezelfde goederen gewoon de €3. Test je eigen douaneflow, in plaats van aan te nemen dat elke zending onder €150 hetzelfde wordt behandeld.

Wat de cijfers in juli en augustus lieten zien

De reactie die de koppen haalde, was een scherpe daling van de luchtvracht uit China en Hongkong naar Europa. Maar de cijfers die hierover rondgaan, meten een handvol verschillende dingen, en wie ze door elkaar haalt, plant tegen het verkeerde risico. Dit zegt elke indicator echt:

• E-commerce-import naar Europa (volume), in juli zo'n 24% lager dan in juni. Het directe pakketkanaal kromp snel.
  
• Luchtvrachttonnage China/HK naar Europa, juli: Hongkong 19% lager dan juni en 24% lager dan een jaar eerder; het Chinese vasteland 3% en 6% lager. Week van 17-23 aug: 1% hoger dan de week ervoor, de eerste wekelijkse stijging sinds begin juni. De vraag vindt mogelijk een bodem op een lager niveau.
  
• Directe vrachtvliegtuigcapaciteit China/HK naar Europa, zo'n 28% lager dan in juni, vooral op e-commercehubs (Madrid 78% lager, Boedapest 58%, Ürümqi 72%). De goedkope vaste routes waar je op rekende, zijn uitgedund.
  
• Totale vrachtvliegtuigcapaciteit Azië-Pacific naar Europa, zo'n 18% hoger dan eind juni. Geen tekort op de hele corridor, maar een herverdeling.
  
• Spotrates China-Europa, daalden zo'n 30% van de piek van eind juni ($5,43/kg) naar de dieptepunten rond de overgang van juli naar augustus en stegen daarna drie weken op rij naar $4,14/kg: ongeveer 24% onder de junipiek, maar 13% boven dezelfde week vorig jaar. Goedkope vracht was tijdelijk; capaciteit lijkt naar andere routes te zijn verschoven.

Bronnen: Rotate via Air Cargo News; Rotate via The Loadstar; WorldACD via Air Cargo News.

Samen gelezen beschrijven deze cijfers geen capaciteitstekort, maar een herprijzing. Vaste e-commercecapaciteit vanuit China en Hongkong is teruggetrokken of elders ingezet, terwijl de capaciteit op andere routes tussen Azië en Europa groeide. De totale capaciteit op de corridor steeg dus zelfs, terwijl juist de routes waar goedkope e-commerce op leunde, uitdunden en duurder werden. De tarieven zijn hersteld van de dieptepunten rond de overgang van juli naar augustus, al liggen de huidige spotprijzen nog onder de piek van juni, vlak voor de deadline. Het risico voor Q4 is dus niet de vrachtprijs van vandaag. Herstelt de vraag voordat die vaste capaciteit terugkomt, dan kunnen de tarieven ongewoon snel aantrekken. Reken op een stijgende trend en krappere vaste capaciteit, niet op lege vliegtuigen.

Het margeprobleem dat je niet moet rekenen als “maar €3”

Per order lijkt €3 een kleinigheid. Dat verandert zodra je korting geeft, en het is niet meer terug te halen zodra een klant iets retourneert.

Korting is de eerste valkuil, want het invoerrecht ligt vast en je prijs niet. Verlaag een artikel van €30 naar €15 voor Black Friday en de douanekosten blijven gelijk. Ze nemen dan een twee keer zo groot deel van een kleinere marge in. Bundels met meerdere artikelen maken het erger: een cadeauset kan per aparte tariefregel een eigen €3 opleveren, dus een set met vier categorieën kan op één order tot €12 invoerrecht dragen. Sommige echte retailsets vallen onder één tariefpost, dus het werkelijke bedrag hangt af van de classificatie. Check dat voordat je een Black Friday-cadeaulijn opbouwt, niet erna.

Retouren zijn de tweede valkuil, en de schadelijkste. Is een pakket eenmaal ingeklaard, dan krijg je de €3 bij een gewone retour, omdat de klant zich bedacht heeft, niet terug. De Ierse belastingdienst (Revenue) zegt het onomwonden: vanaf 1 juli wordt het invoerrecht op deze zendingen alleen terugbetaald als de goederen defect zijn, niet als de klant zich gewoon bedenkt. De EU heeft ook de vereenvoudigde route geschrapt om een aangifte ongeldig te laten verklaren, waar retouren van afstandsverkopen vroeger op leunden. Ga er bij gewone retouren dus van uit dat de €3 weg is. Voor defecte of niet-conforme goederen ligt dat anders: die kunnen in aanmerking komen voor terugbetaling.

Reken dit dus niet langer af tegen brutomarge en omzetpercentages. Reken het af tegen je contributiemarge, en werk drie scenario's uit, want wie het invoerrecht betaalt, verandert alles:

• Jij betaalt het: je marge krimpt.
• De klant betaalt het bij de checkout of aan de deur: druk op conversie en gemiddelde orderwaarde, plus geweigerde pakketten.
• Een marketplace subsidieert het: druk op commissie en contributiemarge.

Zet daarna twee regels in je spreadsheet:
Invoerrecht per order = €3 × aparte tariefregels per zending
Invoerrechtenlast per behouden verkoop = invoerrecht per order ÷ (1 − niet-terugbetaalbaar retourpercentage)

Neem een modewebshop met gemiddeld 1,4 tariefregels per order, dus gemiddeld €4,20 invoerrecht per order. Over 100 orders is dat €420 aan invoerrechten. Komen 30 van die orders terug als retouren waarbij de klant zich bedacht en niets wordt terugbetaald, dan rust diezelfde €420 uiteindelijk op 70 behouden verkopen: €6,00 invoerrecht per behouden verkoop, nog vóór retourporto, inspectie en afprijzing. Dát getal bepaalt of een actie geld oplevert, niet “€3 is 20% van €15”.

Check je btw-route voordat je je landed cost vastlegt

Eén technisch detail verandert de landed cost en zet verkopers op het verkeerde been. Onder IOSS is er geen invoer-btw verschuldigd over de €3 en blijft die buiten de maatstaf van heffing, omdat de btw al bij de verkoop is afgerekend voordat het invoerrecht ontstaat. Onder de bijzondere regeling of de standaard invoerprocedure hoort de €3 wel bij de maatstaf van heffing voor de invoer-btw, dus betaal je btw over het invoerrecht zelf (btw-addendum van de Europese Commissie). Hetzelfde invoerrecht, een andere landed cost, afhankelijk van hoe je goederen worden ingeklaard. Nog één punt voor wie de toekomstige afhandelingsvergoeding modelleert: die vergoeding valt buiten de btw. Bouw je er een scenario omheen, tel er dan geen btw bij op.

Wanneer voorraad in de EU wint, en wanneer niet

De opzet van de hervorming zelf wijst richting meer lokale fulfilment in de EU. Ze is erop gebouwd om bulkstromen via douane-entrepots onder toezicht in de EU relatief aantrekkelijker te maken dan miljoenen losse pakketten direct aan consumenten. Dat is precies de reden voor de lichtere behandeling die de hervorming voorstelt voor betrouwbare handelaren die met een magazijn werken.

Dat betekent niet dat iedereen alles moet verhuizen. Voor een elektronica-SKU van €80 met een retourpercentage van 3% kan directe verzending prima rationeel blijven. Voor een mode-accessoire van €19 met 35% retouren en meerdere tariefposten per winkelmandje is directe verzending veel lastiger te rechtvaardigen. Wat je nodig hebt, is een beslisregel, geen pasklaar antwoord voor iedereen.

Segmenteer je SKU's op gemiddelde orderwaarde, contributiemarge, tariefregels per winkelmandje, retourpercentage, wekelijkse ordersnelheid in de EU, directe luchtvrachtkosten en opslagkosten in de EU. Pas daarna één test toe:

Lokaliseer de SKU's waarbij het vermeden pakketinvoerrecht, de vermeden luchtvrachtpremie, de conversiewinst door snellere levering en minder retourfrictie samen hoger uitkomen dan de kosten om die voorraad binnen de EU op te slaan en te fulfilen.

Al het andere kan direct blijven, in elk geval tot het tijdelijke regime in 2028 afloopt en het volgende douanekader de rekensom opnieuw verandert.

Je Q4-audit in acht stappen

• Exporteer je EU-orders van de afgelopen 90 dagen en markeer elke order die nu van buiten de EU wordt verstuurd.
• Koppel aan elke SKU een goederencode en bereken je gemiddelde aantal belaste tariefregels per winkelmandje.
• Bereken je contributiemarge opnieuw tegen Black Friday-prijzen, inclusief €3 × tariefregels, uitgaande vracht, retourpercentage en kosten voor retourlogistiek.
• Rangschik de 20 SKU's met het grootste margelek door invoerrechten. Dat is je shortlist, niet je hele catalogus.
• Vraag alleen voor die SKU's een offerte aan voor fulfilment in de EU en zet die af tegen het lek
• Stresstest je vracht tegen de huidige capaciteit en tarieven, niet die van juni. De vaste routes zijn dunner bezet en de tarieven lopen al op vanaf de dieptepunten rond de overgang van juli naar augustus.
• Check de datavelden voor productidentificatiecodes per 1 november met je vervoerder of douane-expediteur.
• Werk voor de komende afhandelingsvergoeding een scenario uit zonder vergoeding, een met €2 per artikel en een ongunstig scenario met een hogere vergoeding, in plaats van één bedrag te budgetteren. Ga alleen uit van het verlaagde tarief van €0,50 als je echt kwalificeert als Trust and Check-handelaar met een douane-entrepot voor afstandsverkopen.

Eén bevestigde wijziging in november, en één die nog openstaat

Eén eis staat vast voor 1 november. Een tweede maatregel kan vanaf november volgen, maar de definitieve voorwaarden zijn nog niet bekend. Beide vallen zo'n drie weken voor Black Friday.

Productidentificatiecodes: bevestigd. Vanaf 1 november 2026 zijn PID's verplicht voor goederen die via geïmporteerde afstandsverkopen worden verkocht, en sinds 1 juli kun je ze al vrijwillig opgeven. Laat je datavelden in september bevestigen, niet in oktober.

De afhandelingsvergoeding: gepland, niet definitief. Een aparte afhandelingsvergoeding van de Unie gaat naar verwachting niet eerder dan november 2026 gelden; de Commissie stelt het bedrag vast via een gedelegeerde handeling. Eerdere voorstellen van de Commissie en het Parlement gingen uit van €2 per artikel, met een lager tarief van €0,50 voor gecertificeerde Trust and Check-handelaren met een douane-entrepot voor afstandsverkopen. Dat is een veel smallere groep dan iedereen die voorraad in de EU heeft. Beschouw geen van deze bedragen als definitief.

Veelgestelde vragen

Geldt het invoerrecht van €3 voor orders van het VK naar de EU?
De €3 geldt voor goederen die de EU binnenkomen van buiten de EU, dus ook voor zendingen uit Groot-Brittannië. Het VK heeft een eigen invoerregime voor lage waarden tot £135, dat niet verandert door de EU-maatregel. Verkoop je in beide markten, dan regel je ze elk apart.

En als een pakket meerdere SKU's onder dezelfde tariefpost bevat?
Dan tellen ze als één artikel. De €3 geldt per aparte tariefregel, dus vijf eenheden met dezelfde classificatie betalen één keer, en vijf verschillende classificaties vijf keer.

Int IOSS het invoerrecht van €3?
Nee. IOSS regelt de invoer-btw bij de verkoop. De €3 is een apart invoerrecht dat de aangever afdraagt, en het geldt of je nu voor IOSS geregistreerd bent of niet.

Betalen zendingen vanuit een EU-magazijn het invoerrecht van €3?
Niet op de consumentenorder. Voorraad in de EU laat de douane niet verdwijnen: de voorraad komt nog steeds de EU binnen, meestal in bulk, en kan op dat moment standaard invoerrecht en invoer-btw betalen. Het verschil: de uitgaande order naar de klant is geen losse import met lage waarde meer die het pakketregime van €3 activeert, en een retour gaat niet nog een keer over de grens.

Worden goederen van preferentiële oorsprong anders behandeld?
Dat kan. Goederen met oorsprong onder een vrijhandelsakkoord kunnen hun preferentiële tarief houden, maar meestal alleen als ze niet onder IOSS worden verkocht en op een standaard H1-aangifte worden aangegeven. Onder IOSS geldt in plaats daarvan het vaste invoerrecht van €3. Check welke route je zendingen echt nemen.

De winnaars van dit peak season zijn niet de webshops met het laagste vrachttarief. Het zijn de webshops die per SKU weten waar het directe importmodel nog geld oplevert en waar niet meer. Dat uitzoeken is rekenwerk, geen verbouwing, en precies het probleem waarvoor Salesupply is gebouwd. Wil je dat iemand meekijkt waar jouw risico in Q4 zit? Neem contact op.